Wandelen als allegorie voor het leven

91

The world reveals itself to those who travel on foot

Werner Herzog

Wandelen is een mooie allegorie voor het leven, zo bedacht ik laatst toen ik niet goed voor me keek en bijna over een tak struikelde. Tijdens het wandelen moet je namelijk voor je kijken. Recht voor je, op het pad waar je loopt, waar je je voeten neerzet. Doe je dat niet, dan mis je in het beste geval al het moois dat op je pad ligt. In het slechtste geval ga je op je giechel, omdat je overal keek, behalve waar je liep.

You can stop and do this

Finse gids

“You can stop and do this” is een gevleugelde uitspraak bij ons thuis. Het komt van een Finse gids die ons vertelde wat er in de omgeving te wandelen viel. Hij vertelde dat Finnen van A naar B wandelen, want je wandelt alleen als je ergens naartoe moet. Waarom Nederlanders graag rondjes lopen, is hen een raadsel. Nog zo’n raadsel is het marstempo waarin wij dat doen. Alsof ze heel snel van A naar A moeten komen. “You know?” zei hij “You can stop and do this” en hij draaide er een rondje bij. Oftewel; sta eens stil en kijk om je heen.

Je kunt altijd een nieuwe weg inslaan

Het probleem is dat we vaak angstvallig doorstampen op ons gekozen pad, terwijl we telkens om ons heen kijken of er geen beter pad is. Was het vorige pad niet leuker? Ga ik wel de goede kant op? Is dat pad daar in de verte niet veel beter? He, hij loopt op dat pad. Moet ik daar ook niet lopen? En maar doorstappen en maar door. Als je zo loopt, mis je al het moois op je eigen pad.

De oplossing is eigenlijk heel simpel: wandel rustig, want dan zie je meer. Kijk voor je, niet opzij. En stop en sta stil. Het is prima om af en toe achterom te kijken (ofwel naar het verleden), of vooruit (naar de toekomst) of misschien wel naar andere paden. Maar sta dan even stil en kijk rustig om je heen. En als je verder wandelt, kijk dan voor je naar het moois dat op je pad ligt. En weet je? Je kunt zo vaak stilstaan als je wil, je hoeft niet in marstempo door te stappen op je (levens)pad. Of doe het niet… en struikel. Gedwongen stoppen is immers ook stoppen. Maar wel zonde van je kapotte knie 😉

De kunst van het struinen

Bij struinen werkt het trouwens net zo. Je kunt al zoekend links en rechts om je heen kijken, maar mijn ervaring is dat je het meeste ziet en vindt als je gewoon voor je kijkt. Zo vond ik menig hertengewei, mooie veren, schedeltjes en blaadjes.

Wandelse! ♥

Gevonden schedeltje en stukje hout
Sint 2020Sint 2020

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Like
Close
Struinkunst © Copyright 2020. All rights reserved.
Close