Struinpoëzie & Review ‘Vind je stem’

152

Er duiken gedichten op in mijn art journals. Dat is dankzij het boekje Vind je stem – een poetry journal voor je hart en je art*. Hierin vond ik een manier van dichten die wel heel goed bij ‘struinkunst’ past.

Over ‘Vind je stem’

Ik was op slag verliefd op dit fijne, inspirerende invulboekje. Het is heel praktisch met op elke pagina een poëzie opdracht. De opdrachten beginnen speels en laagdrempelig; je hoeft niet meteen een gedicht te schrijven. Denk aan: het afmaken van een zin, kleuren omschrijven of – een hele leuke! – “je hebt een nieuwe planeet gekregen en nu moet jij de tradities en regels voor de bewoners opstellen”.

In deel twee gaat Noor in op de verschillende dichtvormen, zodat er ook een stuk theorie bijkomt. Dat gaat niet heel erg de diepte in. Ergens is dat wel jammer, want de opdrachten die er op volgen vind ik daardoor soms lastig om te doen. Gelukkig geeft Noor voorbeelden van dichters en op internet is er natuurlijk genoeg over te vinden.

In deel drie ga je volop gedichten schrijven en echt op zoek naar je eigen dichtstem. Ik heb nog maar een fractie van de opdrachten uit deel 1 en 2 gedaan (ik werk niet van a-z maar sla het boekje ergens open en laat me verrassen) en voor mij is dit boekje nu al een fantastische toevoeging aan mijn kunst.

Nieuwgierig geworden? Op bol.com kun je het boekje inkijken*.

Gevonden poëzie

De gedichten in mijn art journals ontstaan op deze manier: zoek een aantal willekeurige woorden of tekstflarden en speel daarmee tot er een gedicht ontstaat. Voor mij als struinkunstenaar natuurlijk op het lijf geschreven!

Drie manieren waarop ik woorden zoek:

1: Ik gebruik een boek (vaak een die aansluit bij het thema dat ik wil gebruiken) en sla willekeurig pagina’s open – ik scan de tekst en schrijf het woord op dat me als eerste opvalt.

2: Ik scheur een willekeurige pagina uit een oud boek. Daar scheur ik stukjes af en vervolgens scheur ik woorden los, zoals je kunt zien op de foto bovenaan dit artikel.

3: Ik verzamel graag mooie woorden in mijn schetsboeken, dus die staan er vol mee. Ik kies een of twee mooie woorden uit en combineer ze met gevonden woorden uit een leesboek of oude boekpagina.

Na het verzamelen ga ik schuiven met de woorden net zolang tot het ‘op z’n plek valt’. Daarna begin ik met schrijven. Ik voeg woorden toe om de zinnen een bepaalde kant op te sturen, schuif, schrap en schrijf opnieuw – tot het gedicht klaar is.

Dat schrijven doe ik trouwens in mijn dagelijkse schetsboek. Zoiets zou je normaal misschien weggooien, maar ik vind het interessant om het proces van mijn gedachten terug te zien. Bovendien zitten er misschien zinnen bij die in ander gedicht alsnog een plek kunnen krijgen.

En zo belandt het definitieve gedicht in mijn art journal

De dag dat we beseften
dat we niets om deze plek hadden gegeven.

Wie van ons dacht ook ooit aan de kleintjes.

Tot de dag dat de kleintjes stierven van verdriet
om deze plek van niets.

Net zo abstract als mijn kunst

Deze manier van dichten is – net als mijn kunst – een proces van zoekend, gelaagd en deels intuïtief werken. Zo komen woord en beeld samen. Net als mijn schilderijen blijven mijn gedichten een beetje abstract. Daarmee blijft er ruimte over voor jouw eigen fantasie en jouw eigen verhaal – precies zoals ik het wil!

Welke verhalen roept deze art journal pagina bij jou op? Of ben je ook aan de slag gegaan met een gevonden woorden gedicht? Deel het in een reactie hieronder.

Ik vind het leuk om van je te horen ♡ Reageer of like dit artikel:
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Like
Close
Struinkunst © Copyright 2021
Close